Już w prehistorii ludzie uwielbiali słodycze. Gdy wyruszali na poszukiwanie jedzenia, zawsze brali ze sobą coś słodkiego. Już wtedy wiedzieli, że słodkie znaczy pyszne, a gorzkie nie.
Pierwszym prawdziwym słodzikiem, którego używano do nadania jedzeniu słodkiego smaku, był miód. W epoce kamienia myśliwi wybierali miód z gniazd dzikich pszczół. A starożytni Egipcjanie już 2500 lat p.n.e. mieli ule pełne miodnych pszczół. Także cukier w formie, jaką znamy dziś, był używany bardzo wcześnie. Już ok. 3000 lat p.n.e. ludzie w Indiach wiedzieli, jak pozyskiwać cukier z trzciny cukrowej. Przez kraje arabskie ta technika dotarła później także do Francji i Hiszpanii.Afbeeldingsresultaat voor lijst met snoep van vroeger
Miód i cukier trzcinowy służyły więc do dosładzania różnych rzeczy, ale na pierwsze prawdziwe cukierki trzeba było jeszcze chwilę poczekać — pojawiły się dopiero w XVI wieku!! Pomysł, by z cukru trzcinowego robić najróżniejsze słodycze, narodził się około 1510 roku w Niderlandach Południowych. Najpierw podgrzewano cukier, a potem dodawano do niego smak. Niemieccy cesarze sprowadzali te wyroby cukiernicze z Niderlandów Południowych (dzisiejsza Holandia). Na specjalne okazje zamawiali też figurki z cukru — i tada, pierwsze prawdziwe cukierki! Szkoda tylko zwykłych ludzi, bo słodycze były wtedy wyłącznie dla naprawdę bogatych. Aż do 1747 roku, gdy niemiecki aptekarz odkrył, że cukier można dużo taniej pozyskiwać także z buraków cukrowych!! Od tego momentu słodycze stawały się coraz popularniejsze — i spójrz tylko, ile ich mamy dziś!!